Mijn naam is Bas Brendel. Ik ben GZ-psycholoog en sinds 2015 werkzaam binnen de GGZ.
Ik studeerde Klinische Psychologie aan de Universiteit van Amsterdam en volgde daarna de postmasteropleiding tot GZ-psycholoog.
Waar mijn werk samenkomt
Acute GGZ
Werk binnen crisisdienst, IHT, opnameafdelingen en andere plekken waar veiligheid, stabilisatie en menselijkheid samen moeten komen.
Emotieregulatietraining
Training en kennisdeling rond emotieregulatie, waaronder VERS vanuit de Trimbos Academie.
Consultatie
Meedenken bij complexe casuïstiek waarin crisis, context, systeemfactoren en behandeling door elkaar lopen.
Kennisontwikkeling
Schrijven, verzamelen en vertalen van kennis naar begrijpelijke artikelen, oefeningen en praktische tools.
Landelijke projecten
Bijdragen aan netwerkvorming, richtlijnen, zorgstandaarden en de positie van psychologen binnen de acute GGZ.
Mijn werk in de acute GGZ
Mijn eerste jaren werkte ik binnen de Parnassia Groep, waar ik ervaring opdeed binnen zowel de verslavingszorg als de ernstige psychiatrie. Sinds 2025 werk ik binnen de acute psychiatrie van GGz Centraal. Daar werk ik onder andere binnen de crisisdienst, Intensive Home Treatment (IHT), High & Intensive Care (HIC), Medium Care en open opnameafdelingen.
Training, netwerk en beleid
Daarnaast geef ik via de Trimbos Academie trainingen in de VERS (Vaardigheidstraining Emotieregulatiestoornis). Ook ben ik mede initiatiefnemer van het Landelijk Netwerk Psychologen Acute GGZ, waarmee ik mij inzet voor het versterken en zichtbaarder maken van de rol van psychologen binnen de acute psychiatrie. Vanuit dat project werk ik mee aan de Richtlijnen Spoedeisende Psychiatrie (Federatie Medisch Specialisten), de Zorgstandaard Acute Psychiatrie, netwerkvorming en de verdere ontwikkeling van herstelgerichte en psychologisch onderbouwde acute zorg.
In dat verlengde denk ik mee over vraagstukken rond kwaliteit, toegankelijkheid en mensgerichte zorg. Daarbij gaat het onder meer om:
- Landelijke richtlijnen
- Zorgstandaarden
- De uitwerking van het Integraal Zorgakkoord (IZA)
- Het Aanvullend Zorg- en Welzijnsakkoord (AZWA)
- Het normenkader voor de acute GGZ
- De positie van psychologen binnen crisisdiensten, IHT-teams en opnameafdelingen
Mijn behandelstijl
Binnen de acute GGZ ligt de nadruk vaak op veiligheid, stabilisatie en medische besluitvorming. Begrijpelijk, want crisissituaties vragen snelheid en duidelijkheid.
Tegelijk probeer ik juist in die context ruimte te maken voor iets wat soms gemakkelijk naar de achtergrond verdwijnt: het verhaal achter de crisis.
- Wat heeft iemand meegemaakt?
- Wat probeert het gedrag eigenlijk duidelijk te maken?
- Welke overlevingsstrategieën zijn ooit logisch geweest, maar lopen nu vast?
Gesprekken voelen wat mij betreft gelijkwaardig: we zijn samen in gesprek als sparringpartners. De therapieruimte zie ik als een soort "gym": een veilige plek om te oefenen met nieuw gedrag en andere denkpatronen. Net als in een echte gym mag het soms uitdagend zijn; "spierpijn" na een sessie is een teken dat er gewerkt is.
In mijn klinische werk integreer ik verschillende technieken en kaders: psychodynamisch, systemisch, schematherapie, traumabehandeling en het netwerkdenken van de moderne psychiatrie.
Op de website van Zorgkaart Nederland kun je ervaringen van patiënten lezen.
Interesses
Mijn werk richt zich vooral op complexe problematiek waarin meerdere factoren samenkomen.
Denk aan:
- trauma en hechtingsproblematiek
- persoonlijkheidsproblematiek
- verslaving
- psychosegevoeligheid
- suïcidaliteit
- ernstige ontregeling binnen crisissituaties
- samenloop van psychische en lichamelijke problematiek
Hoe ik hier terecht kwam
Ik kom uit een medische familie. Zorg en hulpverlening waren thuis vanzelfsprekend aanwezig.
Lange tijd dacht ik dat ik ambulanceverpleegkundige wilde worden. Later merkte ik dat niet zozeer de medische handeling me aantrok, maar vooral de vraag waarom mensen doen wat ze doen. Psychologie bracht voor mij meerdere dingen samen: nieuwsgierigheid naar de mens, interesse in lichaam en geest, en de wens om iets betekenisvols voor anderen te kunnen betekenen. Mijn interesse in fysiologie en biologie is altijd gebleven. Juist binnen de acute psychiatrie helpt dat om makkelijk te kunnen schakelen met artsen en verpleegkundigen en om psychische en lichamelijke processen niet los van elkaar te zien.
Wat en wie mij inspireert
Mijn manier van werken is onder andere beïnvloed door denkers en clinici als Gabor Maté, Jim van Os, Floortje Scheepers, Peter Levine, Bessel van der Kolk, Dirk de Wachter en Thich Nhat Hanh. Niet als vaste school die ik volg, maar als mensen die helpen om steeds opnieuw breder en menselijker naar psychisch lijden te kijken.
Initiatieven als Redesigning Psychiatry sluiten daar goed bij aan. Vooral het idee dat psychische klachten niet los te zien zijn van relaties, lichaam, leefomgeving en maatschappelijke context herken ik sterk in de dagelijkse praktijk.
Samenwerking
Veel van wat ik belangrijk vind in de GGZ draait uiteindelijk om samenwerking. Niet alleen tussen disciplines, maar ook tussen mensen. Psychologen, verpleegkundigen, artsen, maatschappelijk werkers, fysiotherapeuten, vaktherapeuten, ervaringsdeskundigen en naasten kijken allemaal vanuit een ander perspectief. Juist die verschillende perspectieven maken zorg vaak rijker en menselijker.
Therapiehond Simba
Onze hond Simba is een goudblonde Golden Retriever, geboren op 1 oktober 2023. We leiden hem op tot therapiehond via Stichting Therapiehond Nederland en hij wordt ingezet binnen mijn werk bij Strong Minds en Levenswerk GGZ.
Wat kan de aanwezigheid van een hond veranderen?
Meer ontspanning
De aanwezigheid van een hond kan helpen om stress te verminderen en sneller tot rust te komen.
Ruimte voor contact
Mensen durven soms makkelijker kwetsbaar te zijn en contact te maken wanneer woorden niet vanzelf komen.
Ervaringsgericht leren
Voor kinderen en jongeren kan oefenen via een dier toegankelijk en weinig bedreigend voelen.
Wat me aantrekt in animal assisted therapy (AAT) is de eenvoud waarmee een hond iets in een kamer verandert. Mensen ontspannen sneller, durven kwetsbaarder te zijn, er ontstaat ruimte voor contact dat zich in woorden niet altijd makkelijk laat maken. Voor kinderen en jongeren werkt dat vaak nog sterker: leren via een dier is ervaringsgericht en weinig bedreigend.
Onderzoek wijst aan dat de aanwezigheid van een hond kan helpen stress te verminderen en de bereidheid tot gesprek te vergroten. Geen wondermiddel, wel een serieuze toevoeging aan wat in een gesprek mogelijk is.
Wil je Simba’s opleiding volgen? Dat kan via zijn eigen Instagram-pagina of de Strong Minds-pagina over Simba.
Voor meer informatie over Simba kun je kijken op: https://www.strong-minds.nl/behandeling/therapiehond-simba